Moet ik nu al stoppen met Data Science of gewoon doorzetten?
Hoi iedereen,
Ik zit een beetje te twijfelen over mijn studie. Ik ben altijd best ambitieus en een harde werker geweest en heb na HAVO nog VWO gedaan omdat ik mezelf wilde bewijzen dat ik meer kon. Achteraf denk ik dat ik vaker dingen moeilijk maak voor mezelf puur om te bewijzen dat ik het kan.
Ik heb jarenlang gezegd dat ik Computer Science wilde doen. Ergens wist ik ook wel dat ik het waarschijnlijk niet echt leuk zou vinden, maar ik wilde iets technisch doen omdat het me een soort gevoel gaf van: kijk mij, ik doe iets moeilijks en ik ben slim.
Na een best heftig jaar en een soort identiteitscrisis heb ik uiteindelijk Data Science gekozen. Nu is het letterlijk de eerste week en ik denk eigenlijk: ik vind dit helemaal niet leuk.
Niet alleen de stof, maar ook de sfeer, de campus en de manier waarop de opleiding is ingericht. Ik had juist voor Data Science gekozen omdat het een joint degree met Tilburg is en ik dacht dat er meer ruimte zou zijn voor dingen als sociology, law en ethics. Nu blijkt dat je maar een klein deel zelf kunt kiezen en het grootste gedeelte behoorlijk technisch/CS-achtig is.
En dat is gewoon niet echt wat ik wil.
Als iemand mij nu vraagt wat ik later wil doen, zou ik waarschijnlijk eerder sociology, law, humanities, politics of iets met arts zeggen. Dan vraag ik me dus af: waarom zou ik wachten tot een master om iets te doen wat ik nu al interessant vind?
Tegelijkertijd is het pas week één
Ik heb vandaag mijn eerste calculus toets gehad en heb op een gegeven moment gewoon gegokt. Ik denk eerlijk gezegd wel dat ik de studie zou kunnen halen als ik er 100% voor ga. Ik ben namelijk echt een harde werker. Het probleem is alleen dat ik mezelf afvraag: waarom wil ik dit eigenlijk halen?
Ik ben nu bijna 12 uur per dag met school bezig, kom laat thuis, moet vroeg opstaan en slaap soms te weinig. En ondertussen vind ik het niet eens leuk. Ik wil niet drie jaar lang tegen mezelf zeggen: “ja maar later wordt het leuk.”
Ik denk ook dat een groot deel van mijn motivatie om dit te doen komt vanuit het willen bewijzen dat ik slim genoeg ben. Vooral als Black girl heb ik soms heel sterk dat gevoel van: ik wil laten zien dat ik mezelf tot iets moeilijks kan zetten.
Maar stel dat ik drie jaar Data Science doe. Dan heb ik bewezen dat ik het kan. Aan wie? En dan?
Ik heb inmiddels ook al een paar mensen leren kennen, dus het is niet alsof ik compleet alleen ben. Maar ik heb niet het gevoel dat ik hier echt op mijn plek ben.
Het moeilijke is vooral wanneer ik zou moeten stoppen. Als ik nu stop, voelt het alsof ik opgeef. Als ik een heel jaar doorga en daarna stop, heb ik tenminste “doorgezet”. Maar dan heb ik misschien een jaar besteed aan iets waarvan ik nu al weet dat ik het waarschijnlijk niet wil.
Daarnaast hebben mijn ouders het collegegeld al betaald en heb ik een TU/e-laptop van ongeveer €2500 gekocht. Alles is dus al geregeld, waardoor stoppen voelt als geld weggooien. Maar blijven puur omdat er al geld in zit, betekent natuurlijk dat ik mogelijk nog meer tijd en geld besteed aan iets wat ik niet wil.
Ik heb trouwens vóór mijn keuze al meerdere gesprekken gehad met docenten, studieadviseurs, studenten en een study choice check gedaan. Dus ik ben hier niet helemaal blind ingestapt. Achteraf waren er eigenlijk al signalen dat de opleiding misschien niet bij me paste, zoals dat ik de campus en sfeer toen al niet echt leuk vond.
Maar again: het is week één. Misschien ben ik gewoon overwhelmed en wordt het beter. Misschien moet ik een paar maanden wachten en kijken hoe ik me voel.
Aan de andere kant merk ik dat ik ergens diep vanbinnen bijna hoop dat ik mijn BSA niet haal, zodat de universiteit de beslissing voor mij maakt. Terwijl ik waarschijnlijk best in staat ben om het wel te halen als ik alles geef.
Dus wat zouden jullie doen?
Nu al serieus andere opleidingen bekijken en eventueel stoppen, of minimaal een paar maanden doorzetten en kijken of mijn gevoel verandert?
En als ik uiteindelijk stop: kan je je in principe gewoon uitschrijven en stoppen met komen, of moet je eerst allerlei gesprekken/trajecten doorlopen?
Ik ben vooral benieuwd naar mensen die zelf ooit in zo’n situatie hebben gezeten.
Misschien hoef ik niet te bewijzen dat ik dit kan. Misschien moet ik gewoon uitzoeken wat ik daadwerkelijk wil.